تبلیغات
دنییل برایان - ناطق‌نوری: از روحانی راضی هستم

روایت روزهای ریاست بر دو مجلسی كه این روزها تشكیل مجدد یكی از آنها آرزوی خیلی‌ها است. مجلس‌هایی كه چهره‌های اصلی آن حالا سمت‌های مهمی دارند. نایب‌رییس آن روزهایش حالا «رییس‌جمهور» است و سایر نمایندگانش هم سمت‌های مهمی دارند. با این حال رییس آن مجلس این روزها سكوت كرده است. سكوتی كه خود مصلحتش می‌داند و از آن دفاع می‌كند. چند ماهی از تلاش‌های گسترده برای بازگرداندنش به عرصه سیاست گذشته است اما از همان ٥٧ سالگی‌اش كه با سیاست خداحافظی كرد روی حرفش ماند و بازنگشت. فلسفه خاص خودش را هم برای این نیامدن دوباره دارد و در آستانه ٧٣ سالگی از آن دفاع می‌كند. ٧٣ سالگی‌ای كه شاید با خیلی از ٧٣ ساله‌ها متفاوت باشد.

به گزارش اعتماد، شیخ علی اكبر ناطق نوری از شخصیت‌های منحصر به فرد عرصه سیاست است. مردی كه با نگاه خودش جلو رفته و همان نگاه باعث شده است روزهای ریاست او بر مجالس چهارم و پنجم برای خیلی‌ها خاطره شود. رییسی كه «اقلیت» آن روزهای مجلس تحت مدیریتش را واقع بینانه «قدر» خطاب می‌كند و از رابطه حسنه‌اش با اقلیت آن روزها می‌گوید. از كار با دو دولت سازندگی و اصلاحات كه از نگاه خودش هیچ فرقی برای او نداشته است. از این می‌گوید كه چرا استیضاح عطاءالله مهاجرانی به سرانجام نرسید اما استیضاح عبدالله نوری به سرانجام رسید. حجت السلام والمسلمین ناطق نوری در این گفت‌وگو از دو موضوع مهم سخن گفت. از نگاهش به دو انتخابات ریاست‌جمهوری ٨٤ و ٩٢. از نظرش در مورد آمدن یا نیامدن آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی به عرصه انتخابات و تبعات آن. از سكوت این روزهایش هم گفت. همان فلسفه‌ای را كه برای بازنگشتنش به عرصه سیاست در همه این سال‌ها داشته است، برای‌مان شرح داد. فسلفه‌ای كه هرچند منطقی و موجه بود اما بازهم دل را به خلأ حضور او در عرصه سیاست راضی نمی‌كرد. با شیخ علی اكبر ناطق نوری در یكی از روزهای زمستانی در حوزه علمیه تحت مدیریتش در مورد سال‌های ریاست بر مجالس چهارم و پنجم به گفت‌وگو نشستیم كه متن كامل آن را در سالنامه نوروزی «اعتماد» می‌خوانید. خلاصه‌ای از این گفت‌وگو كه معطوف به دوران كار با حسن روحانی در مجالس چهارم و پنجم و نحوه كاندیدا شدن او در انتخابات سال ٩٢ هست را در ادامه می‌خوانید:

از او در ارتباط سال‌های همكاری با حسن روحانی در مجالس چهارم و پنجم پرسیدیم. سال‌هایی كه بدون شك رابطه كاری مهم و تاثیرگذاری میان شیخ علی‌اكبر ناطق نوری و حسن روحانی برقرار بوده است. ناطق نوری اما در ارتباط با سابقه دوستی‌اش با روحانی بیشتر توضیح می‌دهد و می‌گوید: « من و آقای روحانی از دوران مدرسه حجتیه در سال ٤٢ با هم آشنا هستیم. در انقلاب، حزب جمهوری اسلامی و در جامعه روحانیت همواره با هم رفیق بودیم. همكاری در مجلس هم با آقای روحانی هشت سال نیست، تمام آن پنج دوره مجلس با هم بودیم اما هشت سال به عنوان «رییس» و «نایب‌رییس» با هم بودیم.»

از او در مورد مشی اعتدالی حسن روحانی پرسیدیم كه چقدر شبیه به مشی اعتدالی خود ناطق نوری است. او می‌گوید: «آقای روحانی همیشه نیروی معتدلی بود. هیچ‌گاه در طول تاریخ مجلس آقای روحانی را به عنوان یك نیروی منتسب به یك جناح خاص نمی‌بینید. من این‌طور نبودم و بالاخره در رأس جریان راست بودم و رهبری می‌كردم. فراكسیون را در داخل مجلس اداره می‌كردم و در بیرون هم جبهه پیروان خط امام و رهبری و شورای هماهنگی را مدیریت می‌كردم.»

وی افزود: « آقای روحانی اصلا این‌طور نبود و به همین دلیل شما می‌بینید كه در مجلس سوم كه جناح مقابل ما اكثریت را آورد. لیست جامعه روحانیت در تهران رای نیاورد، تنها من و آقای باهنر رای آوردیم آن هم در رده ٢٨ و ٢٩. اما آقای روحانی رای آورد، به این دلیل كه هم در لیست ما اسمش بود و هم در لیست مجمع روحانیون. چند نفر بودند كه در هر دو لیست بودند. یكی مرحوم «عمید زنجانی» بود، یكی آقای «دعایی» و دیگر آقای «روحانی»؛ اینها نیروهای معتدل مجلس بودند. خب ایشان عضو جامعه روحانیت مبارز بود اما نه به معنی این دسته‌بندی‌ها. حالا هم همان روش را دنبال می‌كند.» ناطق نوری در ارتباط با رابطه كاری با روحانی توضیح بیشتری می‌دهد و تاكید می‌كند: « ما در مجلس هیچ‌وقت به عنوان «رییس» و «نایب‌رییس» با هم مشكل نداشتیم. مدیر خوبی بود و به آیین نامه و قوانین خوب مسلط بود و در مواقعی كه من سفر می‌رفتم یا اگر در زمان بودجه سه شیفت بود ایشان در اداره جلسه به من كمك می‌كرد و خیلی هم خوب اداره می‌كرد. گاهی هم شوخی می‌كرد و می‌گفت: «مگر اینكه سه شیفت شود كه ما هم اداره كنیم وگرنه این رییس هیچ موقع مریض نمی‌شود كه نوبت ما شود. » (خنده) واقعا آقای روحانی روش معتدلی داشت كه الان هم همان روش اعتدال را دنبال می‌كند و واقعا هم محسوس است.»

از شیخ علی‌اكبر ناطق نوری در ارتباط با نگاه نمایندگان مجلس به حسن روحانی پرسیدیم. نگاهی كه او در توضیحش می‌گوید: « اولا آقای روحانی همیشه در مجلس كه بود در كمیسیون دفاع بود. در مجالس اول و دوم. در مجلس اول، رییس كمیسیون دفاع، مقام معظم رهبری بود. من هم عضو همان كمیسیون بودم. آقای روحانی نایب‌رییس كمیسیون و جانشین مقام معظم رهبری بود. عضو فعال و مطرح مجلس هم بود. همواره به عنوان یك فرد با سابقه مبارزه، فرهیخته و تحصیل كرده خوش فهم و با استعداد مورد احترام همه بود.» 

رییس مجلس پنجم اما پاسخ جالبی به پیش‌بینی‌اش از احتمال رییس جمهور شدن روحانی در آینده داد و گفت: « اینكه آیا تصور می‌كردم كه چنین و چنان بشود، باید بگویم در مورد خودم هم چیزی را كه اصلا تصور نمی‌كردم این بود كه بروم بالا بنشینم و رییس مجلس بشوم. حالا تقدیر این بود و انتخاب شدم. همه همین‌طور هستند.» وی اما در ادامه به روایتی از اصرار حسن روحانی و آیت‌الله هاشمی رفسنجانی برای كاندیداتوری او در سال ٩٢ اشاره می‌كند. اشاره‌ای كه شاید برای اولین بار باشد كه صورت می‌گیرد. او در توضیح این روایت می‌گوید:« مثلا در همین مساله ریاست‌جمهوری هم آقای روحانی خیلی به من اصرار می‌كرد. آقای هاشمی هم به من اصرار می‌كردند كه شما بیا. شاید برای‌تان جالب باشد كه بدانید در مجمع تشخیص مصلحت نظام كه هستیم بعد از جلسه رسمی، ناهار را نزد آقای هاشمی می‌مانیم. چند نفر هستیم كه ناهار را بعد از جلسه مجمع با هم می‌خوریم كه عده‌ای هم شوخی می‌كنند و ما را «انجمن اسلامی مجمع» خطاب می‌كنند. در این گروه قبل از انتخابات ٩٢ بحث بر سر این بود كه رییس‌جمهور چه كسی باشد؟ همه این افراد به من اصرار می‌كردند كه كاندیدا شوم. یادم هست كه یك روزی آقای روحانی همین بحث را مطرح كرد كه آقای هاشمی گفت: «خب شما هر دو بیایید.» آقای روحانی گفت: این‌طوری كه نمی‌شود و من همیشه نفر دوم فلانی بوده‌ام و ایشان اگر بیاید من حتما نمی‌آیم.» من گفتم: «بنده چون قطعا تصمیم دارم نیایم بنابر این شما بیا و اگر آمدی من حمایت می‌كنم» و تا اندازه‌ای هم كه از دستم بر می‌آمد، وظیفه‌ام را انجام دادم؛ راضی هم هستم و برای موفقیت ایشان هم همواره دعا می‌كنم. »


دیدگاه‌ها(۰)

تعداد بازدید :  ٢٩٤
لینک خبر :  http://etemadnewspaper.ir/?news_id=39113

دانلود آهنگ جدید امید عشق و تمنا


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر